De wet van 26 april 2010* (pdf klik hier) verplicht de ziekenfondsen om de bijdragestructuur grondig aan te passen.  Door deze wet en het bijhordende K.B. (van 2 maart 2011) dient voortaan (vanaf 1 januari 2012) elke titularis eenzelfde eigen ziekenfondsbijdrage betalen.  Tweeverdieners moeten deze bijdrage dus per titularis betalen.  Vandaar dat deze bijdrage mogelijk tweemaal vermeld wordt op uw rekening. Een gezinstarief is niet langer mogelijk! 

Deze ziekenfondsbijdrage werd in het leven geroepen als aanvulling op de wettelijke ziekte- en invaliditeitsverzekering of waarbij deze geen of onvoldoende tegemoetkomingen voorziet (bv. bij brillen, implantaten, orthodontie of ziekenvervoer). Deze bijdrage is verplicht per lidboekje en omvat alle aanvullende voordelen en diensten. Voor 2012 bedraagt deze 6,60 euro per maand of € 79,20/jaar.

Onze aanvullende verzekering voorziet tal van voordelen en premies.  Denken we maar aan enorm tandvoordeel (tot 500 euro voor implantaten en 750 euro bij orthodontie) waarmee we uniek zijn, evenals aan de sterke voordelen inzake terugbetaling brillen tot 100 euro, sportclub (tussenkomst in lidgeld sportclub tot 30 euro) en geboortevoordelen tot 888 euro (waaronder luiers). 

Meer info via 015-28 90 90 of info@vnz.be.

* Artikel 67, eerste lid, punt e) van de wet van 26 april 2010, stelt dat de bijdragen voor de diensten van de aanvullende verzekering, die niet fiscaal aftrekbaar zijn, forfaitair zijn, maar dat een differentiatie van de bijdragen mogelijk is, onder andere op basis van de gezinssamenstelling.  Het gezin waarmee men ter zake rekening houdt, is het `mutualistisch gezin' zoals gedefinieerd in een koninklijk besluit van 2 maart 2011 voor de vastlegging van de minimale en maximale bijdragen die men jaarlijks voor de verrichtingen van de diensten van de aanvullende verzekering respectievelijk moet en kan vragen.  Gelet op de definitie van mutualistisch gezin, met name de gerechtigde in de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen alsook de personen te zijnen laste die het recht op de voordelen van de `verrichtingen' uit hoofde van deze gerechtigde verkrijgen, is het bijgevolg niet langer mogelijk om voor een partner als tweede gerechtigde in een verminderde bijdrage te voorzien.